Cicha depresja - kiedy nikt się nie domyśla

Opublikowano: 05 October 2025 Autor: Psycholog Piotr Karabela Nowy

Z życia wzięte

Agnieszka, 38 lat, kieruje zespołem. W pracy - uśmiech, dopięte terminy, „wszystko pod kontrolą”. W domu - długa cisza, bezsilność, zasypianie przy serialu. Weekendy spędza w łóżku, znajomym mówi, że „musi odpocząć”. Nie narzeka - bo przecież wiele osób ma gorzej. Ale w środku ma wrażenie, jakby woda sięgała jej już pod sam nos.

Pytanie z pazurem: Czy to możliwe, że na zewnątrz „działam normalnie”, a w środku tonę - i to jest depresja?

Dlaczego tak się dzieje?

Co na to psychologia?

Ćwiczenie 3‑10‑30

3 min: Skala + oddech + plan „jeśli-to”.

  1. Zapisz w notatce 3 liczby: S (smutek), E (energia), N (napięcie) - w skali 0-10.
  2. Oddech 4-2-6 × 3: wdech 4 sek., pauza 2 sek., wydech 6 sek.
  3. Jeśli-to: „Jeśli zegar pokaże 18:00, to zakładam buty i wychodzę na 8 minut wokół bloku”. Ustaw przypomnienie w telefonie.

10 min: „Spacer 8+2” (z planem B).

  1. Załóż buty, kurtkę, klucze do kieszeni. Włącz timer 8:00.
  2. Idź stałą pętlą (np. do sklepu i z powrotem). Nie oceniaj nastroju w trakcie.
  3. Po 8 minutach zadzwoń na 2 minuty do życzliwej osoby lub zostaw głosówkę: „Byłem/am na spacerze. ✔”.
  4. Plan B (deszcz/zmrok): 10 minut schodów lub marszu w miejscu + okno/światło dzienne.

30 dni: Dziennik MŻC (Małe Rzeczy Codziennie).

Bibliografia

Treści edukacyjne - nie zastępują diagnozy ani terapii. W kryzysie: 112 / 116 123 (telefon zaufania).
Wróć do spisu treści cyklu 5
Umów wizytę